سرکوب اعتراضات کارگری بن بست های خودساخته نظام سرمایه داری را نمی گشاید

بار دیگر سرمایه داران خشم خود را از بست های به وجود آمده توسط سود طلبی هایشان بر سر کارگران فرود آوردند و دست به بازداشت و دستگیری کارگران معترضی زدند که چیزی جز حق مسلم خویش نمیخواهند .


سرکوب اعتراضات کارگری بن بست های خودساخته نظام سرمایه داری را نمی گشاید

کارگران نیشکر هفت تپه که چند ماه است حقوق ودستمزدی دریافت نکرده اند و سرمایه داران به اصطلاح خصوصی و در حقیقت وابستگان به قدرت که تنها به دنبال غارت و چپاول این موسسه بزرگ اقتصادی، تعطیلی و به دنبال آن تصاحب زمینهای باارزش این شرکت هستند، (همانند همه خصوصی سازی ها) به نبردی رو یا روی در آمدند و در این صحنه نیروهای نظامی و انتظامی و دستگاه قضائی به کمک غارتگران و اختلاسگران آمده دست به بازداشت و سرکوب کارگران میزنند و از سوی دیگر مدیران خصوصی شرکت سراسیمه بخشی از حقوق و دستمزد عقب افتاده فقط برخی از کارگران را پرداخت می کنند تا بین صفوف متحد کارگران تفرقه ایجاد کنند .
کارگران و زحمتکشان که در سراسر ایران از اجحاف و غارتگری سرمایه داران وابسته به قدرت و ثروت به تنگ آمده و به طور مدام برای دستیابی به حق حقوق ودستمزدها و حفظ اشتغالشان دست به اعتراضات گسترده میزنند، مدام با سرکوب و ارعاب نیروهای امنیتی و قضائی مواجه میشوند. آخرین نمونه آن یورش شبانه مامورین امنیتی به منازل کارگران شرکت نیشکر هفته تپه در روز سوم مرداد ماه، و ادامه این بازداشتها صبح روز بعد و …
اما بقیه کارگرانی که در لیست بازداشت قرار دارند به همراه سایر کارگران شرکت نیشکر هفت تپه همچنان در اعتصاب هستند و آزادی فوری و بی قید و شرط همکارانشان نیز به سایر خواسته هایشان اضافه شده است. در این اعتراض و اعتصاب، خانواده های کارگران نیز دوشادوش اعتصابیون در تلاشند.
کارگران و زحمتکشان و وجدان ها بیدار انسانی این یورش ها را محکوم میکنند. کارگران برای احقاق حقوق خود تنها به نیروی مبارزاتی و متحدان خود متکی هستند و هیچ شکی ندارند که تنها با اتکا به نیروی مبارزاتی طبقه کارگر می توانند حق وحقوق از دست رفته خود را باز ستانند.
پس بار دیگر اعلام می کنیم:
– بر خورد امنیتی با مطالبات به حق کارگران راه به جایی نمی برد!
– راه حل انسانی مشکلات مزدی کارگران، پرداخت دسترنج شان است و نه باتوم و زندان!
– کارگران از زندان نیز چون مصاف شلاق و گوشت، تجربه ها آموخته اند!
– تنها راهِ ناگزیر، آزادی کارگران و رسیدگی به خواسته های آنان است!
– حق ایجاد تشکلِ کارگری که مستقل از قدرت و ثروت باشد از حقوق اولیه کارگران است که در حقوق بنیادین کار و مقاوله نامه های جهانی پذیرفته شده است.
– آزادی ایجاد تشکل / آزادی اعتصاب و اعتراض از بدیهی ترین حقوق نهادینه شده ی کارگران است!
– خصوصی سازی، واگذاری و سپردن فرصت ها، ثروت ها و امکانات عمومی جامعه به تعداد اندکی سرمایه دار است. خصوصی سازی یعنی بی نصیب کردن عموم جامعه از امکاناتی که در اصل متعلق به جامعه است و باید متوقف شود!
– پس تکرار می کنیم :
جای کارگران زندان نیست! کارگران هفت تپه بی هیچ قید وشرطی باید آزاد شوند و خواسته های آنان باید تامین گردد.
کانون مدافعان حقوق کارگر
۵ مرداد ۱۳۹۶

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s